CINGULUM

CINGULUM/PASEK

jest grubym sznurem z frędzlami na obu końcach, którym przepasuje się albę w pasie.

W dosłownym polskim tłumaczeniu oznacza: „pas”, względnie „powróz”. Nazwę tę nosi w Kościele katolickim gruby, zazwyczaj kręcony, sznur z frędzlami na obu końcach, którym kapłani oraz inni posługujący podczas liturgii przewiązują w pasie nałożoną wcześniej białą albę. Samo cingulum zazwyczaj również jest białe (inne barwy liturgiczne są dopuszczone, ale wówczas kolor używanego cingulum musi być zgodny z kolorem pozostałych szat kapłańskich, nakładanych do sprawowania Mszy Świętej w danym dniu).
Pomimo że obecnie użycie cingulum nie jest obowiązkowe (jeśli alba jest tak uszyta, że przylega do ciała bez jego zastosowania), warto jednak mieć świadomość jego symbolicznego znaczenia. Najczęściej cingulum przypisuje się symbol czystości i wstrzemięźliwości, panowania nad pożądliwościami cielesnymi. Na taką symbolikę wskazywali starożytni i średniowieczni papieże, nawiązując do tekstu ewangelicznego: Niech będą przepasane biodra wasze (Łk 12, 35), którego dalsze fragmenty (Łk 12,35-40) mówią o gotowości na ponowne przyjście Chrystusa.
Jest także znakiem pracy w służbie Bożej.

Modlitwa przy zakładaniu paska mówi: “Przepasz mnie, Panie, sznurem czystości i zgaś w sercu moim ogień wszelkiej pożądliwości, abym we wstrzemięźliwości i czystości serca mógł Ci coraz lepiej służyć“.

Pasek miał również przypominać ręcznik, którym przepasał się Chrystus, gdy obmywał apostołom nogi. Widziano w nim również sznury, którymi Chrystusa przywiązano do słupa przy biczowaniu.