BIRET

BIRET

łac. birretum-czapeczka

Nakrycie głowy duchowieństwa, używane od wczesnego średniowiecza. Kiedyś nazywany pileus lub infula, miał kształt czepka.
W XIV i XV w. birety stawały się coraz wyższe, od XVI w przyjęły kształt zbliżony do dzisiejszego; miały wygląd czapki z czterema plisowanymi rogami (zwanymi cornua od łac. cornu – róg), zbiegającymi się na środku biretu, gdzie umieszczany był pompon (chociaż duchowni najczęściej noszą biret trójrożny).
W XVIII wieku birety zaczęto usztywniać i od tamtej pory mają one dzisiejszy kształt. Od 1464 roku, za zgodą papieża Piusa II, kardynałowie noszą birety koloru czerwonego, biskupi różowego, zaś kapłani i klerycy mający strój duchowny – czarnego.

Używane kolory:

  1. czarny– prezbiterzy bez dodatkowych godności, diakoni-celibatariusze oraz obłóczeni klerycy oraz absolwenci niektórych uczelni wyższych
  2. czarny z fioletowym pomponem– prezbiterzy posiadający tytuł prałata lub kanonika
  3. fioletowy– biskupi, prałaci domowi – rzeczywiści Jego Świątobliwości oraz infułaci,administratorzy apostolscy oraz niektórzy niebędący biskupami wyżsi dostojnicy Kurii Rzymskiej
  4. czerwony– kardynałowie (jakkolwiek kardynałowie należący do Katolickich Kościołów wschodnich często zachowują nakrycie głowy własnego Kościoła)
  5. biały– używany w niektórych zakonach posiadających białe habity (papież mimo białej sutanny nie nosi biretu, w zastępstwie może używać camauro)