DIAKON

DIAKON

– διάκονος (diákonos) – sługa –
Osoba duchowna (mężczyzna) w najniższym (pierwszym) stopniu święceń.
Diakoni mają rozmaite zadania, służące kapłanom: asystowanie biskupowi i kapłanowi w czasie funkcji liturgicznych, udzielanie chrztu, rozdawanie Komunii świętej, czytanie Ewangelii, przewodniczenie nabożeństwom (ale nie Eucharystii), sprawowanie sakramentaliów, asystowanie i błogosławienie małżeństwa w imieniu Kościoła na podstawie delegacji biskupa lub proboszcza (nie w Polsce), prowadzenie pogrzebu, zajmowanie się w imieniu Kościoła dziełami miłosierdzia i administracją oraz akcją społecznej pomocy.
Diakonów można rozpoznać po stroju przez nich noszonym podczas odprawianej liturgii – zamiast ornatu mogą nosić dalmatykę albo albę ze stułą przewieszoną przez lewe ramię i spiętą u dołu.

Diakonat, jest to pierwszy z trzech stopni święceń w Kościele katolickim, włączający do stanu duchownego. Może być udzielany na czas określony lub na stałe. Jest to najniższy stopień sakramentu święceń.  Należy pamiętać, że
w Kościele są dwa stopnie kapłaństwa: prezbiterat i episkopat a trzy stopnie święceń, do których wlicza się diakonat.