HOSTIA

HOSTIA

– gr. thysia, łac. hostia – krwawa ofiara –

Okrągły opłatek, wypiekany z mąki pszennej i wody. W czasie Mszy Świętej staje się Ciałem Pana Jezusa. Wtedy to słowo piszemy od wielkiej litery. Hostie konsekrowane rozdaje się w czasie Komunii Świętej, przechowuje się w tabernakulum i wystawia w monstrancji do adoracji (pierwotnie okrągłe chleby później zastąpione opłatkiem; prawosławnym odpowiednikiem hostii jest prosfora, wypiekana z chleba kwaszonego).

Kiedy mówimy „hostia”, myślimy często o białym opłatku – większym, przeznaczonym dla kapłana i mniejszym, komunikancie, przeznaczonym dla wiernych przystępujących do Komunii świętej. Termin hostia oznacza żertwę ofiarną. Żertwa to jest to, co jest całkowicie poświęcone. W czasach Starego Przymierza żeby coś mogło być ofiarą w sensie hostii musiało być wpierw zabite, zniszczone. Termin hostia pochodzi od starożytnego słowa „przebić włócznią”, „zabić”. Hostia jest więc tym, co zostaje złożone w ofierze przez zabicie. W Nowym Testamencie następuje wielka przemiana znaczenia tego słowa: hostią staje się zabity Jezus Chrystus. Nie jest to jednak ofiara martwa, bo On zmartwychwstał – jest to więc hostia żywa (śpiewamy w pieśni eucharystycznej: „Bądźże pozdrowiona hostio żywa…”).
Hostią jest ten Jezus, który dał się zabić.
Komunikanty