ORNAT

ORNAT

– łacińskiego słowa: ornatus – strój –

Wierzchnia, kolorowa szata, którą w liturgii rzymskokatolickiej kapłan nakłada wyłącznie do sprawowania Mszy Świętej. Krój ornatów nawiązuje do noszonych w starożytnym Rzymie tzw. penuel – peleryn z kapturami. Ornat ma więc zazwyczaj kształt wydłużonego prostokąta o zaokrąglonych, krótszych bokach z umieszczonym na środku otworem do wkładania przez głowę i ozdobnym kapturem. Zwykle jest jednokolorowy, ale jednocześnie zdobiony symbolami religijnymi bądź pretekstą, czyli dekoracyjnym, haftowanym pasem przebiegającym wzdłuż całego przodu i tyłu ornatu.
W starożytności do sprawowania Eucharystii stosowano wyłącznie ornaty koloru białego. Dopiero z czasem upowszechniła się i zdobyła akceptację papieską praktyka zamiennego używania różnobarwnych ornatów. Wybór koloru szat do odprawiania Mszy Świętej w danym dniu czy określonych okolicznościach nie zależy jednak od gustu i widzimisię kapłana, ale jest ściśle regulowany przez przepisy liturgiczne Kościoła katolickiego.

KOLORY SZAT LITURGICZNYCH:
Kolor biały – symbolizuje niewinność, jak również jak również radość oraz chwałę Bożą. Szat w tym kolorze używa się do sprawowania liturgii w Okresie Zmartwychwstania Pańskiego i Bożego Narodzenia; w święta i wspomnienia związane z wydarzeniami z życia Chrystusa, z wyjątkiem tych, które dotyczą Jego męki; w święta i wspomnienia Matki Bożej, świętych Aniołów, Świętych, którzy nie byli męczennikami, w uroczystości: Wszystkich Świętych (1 listopada) i Świętego Jana Chrzciciela (24 czerwca), w święta: Jana Ewangelisty (27 grudnia), Katedry Świętego Piotra (22 lutego) i Nawrócenia Świętego Pawła (25 stycznia).

Kolor czerwony – symbolizuje miłość, przelaną krew męczenników oraz Ducha Świętego. Używa się go w celebracjach liturgicznych Niedzieli Palmowej, Wielkiego Piątku, Zesłania Ducha Świętego, a także w Mszach Świętych ku czci Męki Chrystusa, w główne święta Apostołów i Ewangelistów oraz w dni świętych męczenników.

Kolor zielony – symbolizuje nadzieję zbawienia. Stosuje się go w niedziele i dni powszednie, które nie są poświęcone wspominaniu określonych wydarzeń z życia Pana Jezusa i świętych.

Kolor fioletowy  symbolizuje umartwienie, nastrój oczekiwania wypełniony pokutą i modlitwą. Szat liturgicznych w tym kolorze używa się w Adwencie i Wielkim Poście, a także w Mszach Świętych poprzedzających pogrzeb zmarłych.

Kolor różowy – oznacza radość nadchodzącą po okresie pokuty. Jego symbolika nawiązuje do koloru nieba tuż przed wschodem słońca. Można używać go dwa razy w roku: w III Niedzielę Adwentu (zapowiedź bliskiego Bożego Narodzenia) i w IV niedzielę Wielkiego Postu (zapowiedź bliskiego Zmartwychwstania Pańskiego).