PALIUSZ

PALIUSZ

Jest to biała taśma wełniana, szeroka około siedem centymetrów z naszytymi sześcioma krzyżykami z czarnego materiału. Noszony jest na ornacie jak naszyjnik, a jego końce zwisają z przodu i na plecach. Stanowi insygnium noszone przez papieża i metropolitów.

Od V w. nosili go papieże, a od XIII w. arcybiskupi metropolici. Wręcza im go papież. Na Wschodzie chrześcijańskim paliusz, znacznie większych rozmiarów, już od V w. noszą wszyscy biskupi. Paliusz jest znakiem bardziej rozległej władzy duchownej arcybiskupa metropolity. Jest też napomnieniem dla niego, aby przekazanej władzy używał na wzór Chrystusa – Dobrego Pasterza.

Pierwowzorem paliusza był efod noszony przez najwyższego kapłana podczas sprawowania posługi w świątyni jerozolimskiej. Nawiązuje też do stroju noszonego przez cesarza w starożytności. Od IV wieku paliusz nosili papieże oraz niektórzy biskupi mający władzę prymatu nad innymi biskupami. W VI wieku paliusz był symbolem papieskiego urzędu, a w bullach papieskich jest określany jako symbol pełni władzy pontyfikalnej. Jest znakiem jedności ze Stolicą Apostolską, podkreślającym godność i rangę arcybiskupa-metropolity. Jest znakiem udziału metropolity we władzy pasterskiej i pełni tej władzy. Paliusz oznacza Jarzmo Chrystusowe, które papież lub metropolita bierze na swoje ramiona. Jest oznaką przyjęcia woli Bożej. Jest znakiem radości pasterza z odnalezienia zagubionej owcy, znakiem udziału w pasterskiej misji Chrystusa.