DOCEBO poziom II

Sprawdź swoją wiedzę w nowej grze z serii DOCEBO!

Imię
Email

W Kościele katolickim, mężczyzna, który otrzymał drugi stopień święceń (wyższy od diakonatu i niższy od episkopatu).

Budowla sakralna (albo też wyodrębniona jej część), najczęściej w formie kilkukondygnacyjnej wieży, służąca do sygnalizowania o zbliżającym się nabożeństwie bądź informująca, że nadeszła pora na modlitwę, np. Anioł Pański.
Nakrycie głowy duchowieństwa, używane od wczesnego średniowiecza. Kiedyś nazywany pileus lub infula, miał kształt czepka. Współcześnie ma wygląd czapki z trzema plisowanymi rogami.
W chrześcijańskiej architekturze sakralnej budowla albo wydzielone pomieszczenie kościoła, w którym odbywa się obrzęd chrztu.

Metalowe naczynie liturgiczne zamykane przykrywką. Wewnątrz znajduje się metalowy koszyczek wypełniony rozżarzonymi węgielkami, na które sypie się sproszkowaną lub granulowaną mieszaninę żywicy i wonnych ziół.

Element bielizny kielichowej. Składany, lniany, kwadratowy obrus. Wyłącznie na nim, składa się konsekrowane chleb i wino podczas Mszy św. i Najświętszy Sakrament podczas nabożeństw.

Wierzchnią szata w formie pelerynki, opadająca na ramiona i zakrywająca ręce do wysokości łokci, zapinana pod szyją. Strój pozaliturgiczny (chórowy), który przysługuje duchownym.

Część budynku kościoła (zazwyczaj pod prezbiterium) spełniająca funkcje pochówkowe zmarłych dostojników duchownych i świeckich oraz jako miejsce przechowywania i eksponowania relikwii świętych.

Posługa w Kościele Katolickim wiążąca się z odczytywaniem podczas Mszy św. i nabożeństw czytań z Pisma Świętego, z wyjątkiem Ewangelii.

Technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna.